blog_P.

Czy Wy wiecie co potrafi Wasz Anioł Stróż? Bo na przykład Anioł Stasia dziś poleciał do przedszkola, znalazł panią kucharkę i zapytał czy na śniadanie będzie w przedszkolu papryka do kanapek, a potem przyleciał i opowiedział wszystko Stasiowi. I dzięki tej wspaniałej Anielskiej pomocy w domu na śniadanie nie trzeba było już jeść papryki:)

dziękuję za główkowanie…:-) a oto i rozwiązanie:
Ala, rówieśniczka Stasia, aktualnie w mniemaniu mojego syna- jego przyszła żona, pożyczyła nam film pod tytułem „Było sobie życie”(pewnie znany niektórym z młodości ). Film składa się z 26 bodajże odcinków, o różnych tytułach. My obejrzeliśmy wszystkie (o skórze, szpiku kostnym, nosie, uszach, sercu) z wyjątkiem odcinka o mózgu. Ponieważ to ulubiony odcinek Ali i oglądała go wielokrotnie, to w naszym odtwarzaczu już się niestety nie uruchomił. A Stasio chcą wytłumaczyć tacie, że ten właśnie odcinek chciał obejrzeć i się nie udało powiedział ” Tato, Ala ma zepsuty mózg…”

dla wszystkich, którzy tu jednak czasem zaglądają zagadka z serii co Stasio miał na myśli mówiąc: „Tato, wiesz Ala ma zepsuty mózg…”

miłego główkowania, odpowiedź za kilka dni

Jednym z ulubionych zajęć moich starszych synów są zapasy w stylu wolnym z tatą.Przy ostatnich takich przepychankach T. postanowił zaangażować chłopaków w kibicowanie sobie nawzajem. Staś z łatwością przyjął nową rolę i w trakcie zapasów dzielnie kibicował krzycząc: „Ignaś.Ignaś”. Gdy role się odwróciły i przyszła kolej na Ignasia, ten nie bardzo wiedział co robić. Po zachęcie ze strony taty „Ignaś kibicuj Stasiowi”, odważył się poszaleć i zaczął krzyczeć „Kibic.Kibic”

zwany wśród domowników Mikusiem

Stasio aktualnie z powodu jakiegoś wstrętnego wirusa przechodzi przedszkolną kwarantannę. Pobyt w domu całej trójki naszych bohaterów jest dla Babć nie lada wyzwaniem i ich wysiłki zasługują na złoty medal, bo w domu ciągła walka o pierwszeństwo trwa. Na szczęście oprócz tekstów typu „ja to pierwszy wziąłem”, „oddawaj”, „nie będę się już nigdy z Tobą bawił”, „idź stąd” można też usłyszeć i zobaczyć wiele dobrego. Dzisiaj Staś postanowił pomóc zasnąć Ignasiowi. Załadowali się we dwóch do Ignasiowego łóżka, Stasio wziął książkę i zaczął czytać średniemu bratu (bo warto może przy tej okazji nadmienić że Stasio – pięciolatek, już pięknie czyta). Miało to rzekomo pomóc w zaśnięciu (tak jak wieczorne czytanie rodziców). Jednak po przeczytaniu książki moje dwa aniołki doszły wspólnie do wniosku, że już wystarczy tego spania i finalnie Ignaś przeżył dzień bez drzemki, za to mocno oczytany

Ignaś jest aktualnie na etapie fascynacji Kościołem. Powtarza, że on będzie księdzem i w wielu różnych miejscach chce się bawić w Kościół. Reszta rodziny niezależnie od swoich preferencji i nastroju dzielnie włącza się w zabawę. Ostatnio w trakcie świecenia w wannie Staś się przeżegnał – jak na katolika przystało . Wczoraj za to po kolejnym święceniu nas przez Ignasia, przyszedł czas na nowy element i mój średni syn rozdawał nam Komunię Świętą. Jutro idziemy na Drogę Krzyżową…po tym to się zapewne będzie działo…

dziś Staś wraz ze swoją grupą przedszkolną udał się na wycieczkę. Wszystkie dzieci założyły odblaskowe kamizelki i udały się oglądać miejskie skrzyżowania. Staś dostał zadanie dodatkowe w postaci sprawowania pieczy nad apteczką. Po powrocie do przedszkola pani poprosiła Go, żeby odniósł apteczkę na miejsce (do pokoju pani dyrektor) i powiedział, że „na szczęście apteczka nie była potrzebna”. Mój pierworodny zrobił prawie dokładnie to o co go poproszono, powiedział tylko, że „niestety apteczka się nie przydała”

musi być bardzo ciekawe, a momentami to nawet w napięciu trzymające

już umiem siedzieć, i usiąść umiem sam, i przemieszczam się już sam, i niedługo wstanę i pójdę sobie sam, i będę już prawie samodzielny